Κριτική | Sacrifice (Θυσία)

Στο Sacrifice, μια πολυτελής φιλανθρωπική εκδήλωση σε ένα απομονωμένο λατομείο στην Ελλάδα μετατρέπεται σε εφιάλτη, όταν μια ομάδα ριζοσπαστών περιβαλλοντικών ακτιβιστών εισβάλλει στον χώρο και κρατά τους παρευρισκόμενους ομήρους. Με επικεφαλής την αινιγματική Joan (Anya Taylor-Joy), η ομάδα πιστεύει πως μια αρχαία προφητεία αποτελεί το κλειδί για τη σωτηρία της ανθρωπότητας και πως τρεις συγκεκριμένοι άνθρωποι πρέπει να θυσιαστούν για να αποτραπεί μια επικείμενη καταστροφή. Ανάμεσα στους στόχους βρίσκεται ο Mike Tyler (Chris Evans), ένας ηθοποιός του Χόλιγουντ που προσπαθεί να αναζωογονήσει την καριέρα του και να ανακτήσει τη χαμένη του δημοτικότητα. Η συνάντηση της ματαιοδοξίας των ισχυρών με τον ακραίο ιδεαλισμό των ακτιβιστών δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια σκοτεινή κωμωδία, που εξετάζει τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πραγματική κοινωνική ευαισθησία και την ανάγκη για δημόσια αναγνώριση.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της ταινίας βρίσκεται στην καυστική προσέγγιση της σύγχρονης ελίτ. Ο Gavras σατιρίζει έναν κόσμο στον οποίο η προστασία του περιβάλλοντος και η κοινωνική ευθύνη μετατρέπονται σε εργαλεία προσωπικής προβολής, ενώ όσοι διαθέτουν πραγματική οικονομική και κοινωνική δύναμη παραμένουν προστατευμένοι από τις συνέπειες των επιλογών τους. Ο Chris Evans ξεχωρίζει στον ρόλο του Mike, παρουσιάζοντας έναν εγωκεντρικό και ανασφαλή σταρ με αξιοσημείωτη κωμική ακρίβεια, αλλά και στιγμές ευαλωτότητας που τον κάνουν περισσότερο ανθρώπινο. Η Anya Taylor-Joy προσδίδει στην Joan μια ιδιαίτερη ένταση και μια σχεδόν υπνωτική παρουσία, ισορροπώντας ανάμεσα στην απόλυτη προσήλωση στις πεποιθήσεις της και την απρόβλεπτη συμπεριφορά της. Παράλληλα, οι Vincent Cassel, John Malkovich και Sam Richardson συμπληρώνουν ένα αξιόλογο καστ, αν και δεν αξιοποιούνται όλοι στον ίδιο βαθμό. Σκηνοθετικά, ο Gavras επιστρατεύει την εμπειρία του από τον χώρο των μουσικών βίντεο, δημιουργώντας εντυπωσιακές εικόνες, έντονες αντιθέσεις και σκηνές δράσης, που αναδεικνύουν τόσο την ομορφιά όσο και την παρακμή του κόσμου που παρουσιάζει.

Ωστόσο, όσο η ιστορία προχωρά, η αρχική σατιρική ορμή υποχωρεί και η ταινία στρέφεται σε πιο σύνθετες αναζητήσεις γύρω από την πίστη, την οικολογική κρίση και την ανθρώπινη ανάγκη για έναν ανώτερο σκοπό. Παρότι αυτές οι θεματικές έχουν ενδιαφέρον, το σενάριο δυσκολεύεται να τις συνδέσει οργανικά. Οι διάλογοι γίνονται συχνά υπερβολικά επεξηγηματικοί, ενώ η μυθολογία της ακραίας περιβαλλοντικής ομάδας περιπλέκει την αφήγηση, χωρίς να προσφέρει πάντα ουσιαστικό βάθος. Η μετάβαση από την καυστική κωμωδία σε ένα σχεδόν μεταφυσικό δράμα δεν λειτουργεί πάντοτε αποτελεσματικά, με αποτέλεσμα το τελευταίο μέρος να χάνει μέρος της έντασης και της συνοχής του.

Το Sacrifice (Θυσία) παραμένει, ωστόσο, μια τολμηρή και οπτικά ξεχωριστή κινηματογραφική πρόταση, με ερμηνείες που αξίζουν την προσοχή και αρκετές στιγμές ευρηματικού χιούμορ. Αν και δεν καταφέρνει να δώσει πειστικές απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που θέτει, διατηρεί το ενδιαφέρον χάρη στην αισθητική του ταυτότητα και την πρόθεσή του να αμφισβητήσει έναν κόσμο, όπου ακόμη και η ανάγκη για αλλαγή μπορεί να μετατραπεί σε θέαμα. Τελικά, η ταινία μοιάζει να πέφτει στην ίδια παγίδα που καταγγέλλει: επενδύει σε μεγάλες πράξεις και εντυπωσιακές εικόνες, χωρίς να καταφέρνει πάντα να τους προσδώσει το αντίστοιχο ουσιαστικό βάρος.

Σκηνοθεσία: Romain Gavras

Πρωταγωνιστούν: Chris Evans, Anya Taylor-Joy, Vincent Cassel, John Malkovich, Sam Richardson, Charli XCX, Yung Lean

Στους Κινηματογράφους