Το πρώτο trailer για τη νέα ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν, The Odyssey, κυκλοφόρησε και έκανε αμέσως αίσθηση. Όχι μόνο γιατί πρόκειται για μία από τις πιο φιλόδοξες παραγωγές των τελευταίων ετών, αλλά και γιατί επιχειρεί κάτι δύσκολο: να μεταφέρει ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στο σύγχρονο  σινεμά.

Από τα πρώτα κιόλας πλάνα, το trailer δίνει ξεκάθαρα τον τόνο. Ο Ματ Ντέιμον ως Οδυσσέας εμφανίζεται κουρασμένος, σημαδεμένος από τον πόλεμο, σε ένα ταξίδι επιστροφής, που μοιάζει περισσότερο με δοκιμασία παρά με περιπέτεια. Η αφήγηση κινείται ανάμεσα σε σκηνές μάχης, θαλάσσια τοπία και σύντομα, σχεδόν ονειρικά στιγμιότυπα από μυθικά πλάσματα και απειλές.

Η επιλογή του Νόλαν να κρατήσει πολλά στοιχεία ασαφή δεν είναι τυχαία. Όπως και σε προηγούμενες δουλειές του, το trailer λειτουργεί περισσότερο ως αίσθηση παρά ως σύνοψη. Παρότι η «Οδύσσεια» είναι γεμάτη τέρατα και θεούς, το trailer φαίνεται να εστιάζει περισσότερο στον άνθρωπο. Στον Οδυσσέα που προσπαθεί να επιστρέψει σπίτι και στην Πηνελόπη που περιμένει. Η σχέση αυτή προβάλλεται ως συναισθηματικός πυρήνας της ταινίας, δίνοντας βάρος στην έννοια της επιστροφής και όχι μόνο της περιπέτειας. Παράλληλα, ο Τηλέμαχος (Τομ Χόλαντ) παρουσιάζεται να αντιμετωπίζει δικές του απειλές στην Ιθάκη, κάτι που ενισχύει τη διπλή αφήγηση που φαίνεται να υιοθετεί η ταινία.

Το trailer δείχνει ξεκάθαρα ότι ο Νόλαν επενδύει στην κλίμακα. Η ταινία έχει γυριστεί εξ ολοκλήρου με IMAX κάμερες, με στόχο μια όσο το δυνατόν πιο «φυσική» και επιβλητική εικόνα.

 Η «Οδύσσεια» δεν είναι απλώς μια ιστορία. Είναι πολιτιστικό σύμβολο, ειδικά για το ελληνικό κοινό. Και κάθε απόπειρα επανερμηνείας της θα συγκριθεί με κάτι βαθιά ριζωμένο. Ο ίδιος ο Νόλαν έχει δηλώσει ότι βλέπει την «Οδύσσεια» ως τη βάση των σύγχρονων ηρωικών αφηγήσεων, κάτι σαν τον πρόγονο των superhero ιστοριών. Αυτό εξηγεί, ίσως, γιατί η προσέγγισή του δεν είναι αυστηρά «ιστορική», αλλά πιο καθολική και διαχρονική.

Το trailer, λοιπόν, δεν προσπαθεί να αναπαραστήσει απλώς το έπος του Ομήρου. Προσπαθεί να το μεταφράσει σε κάτι που λειτουργεί για το σημερινό κοινό.

Το αν αυτή η προσέγγιση θα τιμήσει το πρωτότυπο έργο ή θα το απομακρύνει από τη ρίζα του, μένει να φανεί όταν η ταινία κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2026.

Από Αγγελική Αντωνίου

Sucker for happy endings

Πες μας την άποψη σου..