Κριτική | The Devil Wears Prada 2‎‎ (Ο Διάβολος Φοράει Prada 2 ‎‎ )

Στο “The Devil Wears Prada 2”, η ιστορία ακολουθεί τη Miranda Priestly σε μια περίοδο έντονων αλλαγών για τον χώρο των media, όπου η κυριαρχία της δεν είναι πλέον δεδομένη. Η άλλοτε απόλυτη αρχισυντάκτρια καλείται να προσαρμοστεί σε έναν κόσμο που καθορίζεται από τα social media, τη δημόσια κριτική και τη μεταβαλλόμενη δυναμική εξουσίας. Παράλληλα, η πλοκή επεκτείνεται με νέα περιβάλλοντα και μεγαλύτερα διακυβεύματα για τη βιομηχανία, χωρίς όμως να χάνει την εστίασή της στον κεντρικό της χαρακτήρα.

Η Meryl Streep επιστρέφει με μια πιο σύνθετη εκδοχή της Miranda, διατηρώντας την αυστηρότητα και τον έλεγχο που την καθιέρωσαν, ενώ προσθέτει μια πιο στρατηγική και προσαρμοστική διάσταση. Η ερμηνεία της δίνει βάθος σε έναν χαρακτήρα που εξελίσσεται διακριτικά, χωρίς να αλλοιώνεται. Αντίθετα, οι χαρακτήρες των Anne Hathaway, Emily Blunt και Stanley Tucci παραμένουν κοντά σε όσα ήδη γνωρίζουμε, προσφέροντας ευχάριστες στιγμές αλλά χωρίς ουσιαστική εξέλιξη, κάτι που αφήνει τη Miranda να ξεχωρίζει ως το μοναδικό πραγματικά δυναμικό αφηγηματικό κέντρο.

Ο τόνος της ταινίας είναι πιο αιχμηρός και συγκρατημένος, με χιούμορ που κινείται προς τον σαρκασμό και λιγότερο προς την ανάλαφρη διάθεση της πρώτης ταινίας. Η θεματική γύρω από την παρακμή των παραδοσιακών μέσων και τις προκλήσεις της σύγχρονης δημοσιογραφίας δίνει επικαιρότητα, αν και το σενάριο μοιάζει κατά στιγμές υπερφορτωμένο με ιδέες που δεν αναπτύσσονται πλήρως. Οπτικά, η πιο μουντή αισθητική απομακρύνεται από τη ζωντάνια του αρχικού φιλμ, μειώνοντας κάπως τη συνολική του λάμψη.

Παρά τις αδυναμίες του, το sequel παραμένει ενδιαφέρον και απολαυστικό. Ισορροπεί ανάμεσα στη νοσταλγία και την ανάγκη ανανέωσης, προσφέροντας δυνατές ερμηνείες και μια ιστορία που αντανακλά τη σημερινή πραγματικότητα. Περισσότερο από μια απλή επιστροφή, λειτουργεί ως μελέτη χαρακτήρα, με τη Miranda Priestly να προσπαθεί να διατηρήσει τη θέση και την ταυτότητά της σε έναν κόσμο που δεν της αφήνει πια τον ίδιο χώρο — και αυτό είναι το στοιχείο που μένει πιο έντονα στο τέλος.

Σκηνοθεσία: David Frankel

Πρωταγωνιστούν: Meryl Streep, Anne Hathaway, Emily Blunt, Justin Theroux, Kenneth Branagh και Stanley Tucci

Στους Κινηματογράφους